تکیه کن بر شانه هایم، تکیه گاه محکمی ست

تکیه کن بر شانه هایم ، تکیه گاه محکمی ستما بنای دوستی را بر صداقت چیده ایم حضرت والا ، به اخلاص سیاوش شک نکنما که از شک تا یقین را شعله ور پوییده ایمعاشقی لولی وشیم و با وجود زخمهازندگی را پا به پای شعله ها رقصیده ایمدل به شوق نو شدن مستانه خاکستر شدستما به یُمن عاشقانه سوختن پاییده ایمگرچه ما هم آدمیزادیم اما ، آدمیمکی خلاف رای تو زین باغ سیبی چیده ایمما به عشق همنشینی با گل زیبا پرستمومنانه خار نفرت بار را بخشیده ایمپرتو چشم تو و اشک زلال چشم منبعد هر دیدار تو رنگین کمان ها دیده ایمجان به لطف